4 το πρωί, η μικρή ψάχνει παπούτσια στο ίντερνετ, ο μεγάλος ψάχνει την κρέπα που περίσσεψε από χθες κι εγώ ψάχνω την ησυχία μου.
Είναι εντυπωσιακό πως όποιος ανακατεύεται με τα σκατά, έχει πάντα την ίδια αυταπάτη. Ότι αυτός μοσχοβολάει και βρωμάνε όλοι οι άλλοι.
Είναι ανήμερο πράγμα η ψυχή. Εκεί που η λογική δείχνει τον δρόμο, κάνει πως δε βλέπει. Κι εκεί που ουρλιάζει "μη", κάνει πως δεν ακούει.
Είδα τον πρώην μου με κοπέλα που είχε για θήκη κινητού , ενα κουνέλι με αυτιά. Καλά κάνω εγώ και αφήνω τη ζωή να τους εκδικηθεί.