Εγώ δεν έχω πολλές απαιτήσεις από τον πελάτη, αρκεί να έχει χρήματα επάνω του, να αρθρώνει λογική πρόταση που να βγάζει νόημα και να μην καθαρίζει το αυτί του όταν μου μιλάει κοιτώντας το ταβάνι.

Ανέβασε σελφι η άλλη με φόντο τον Λ.Πυργο και λεζάντα "…κάπου στην Ελλάδα χωρίς παρέα…" και απάντησε ο άλλος "πες μου που είσαι και εφτασααα", κονομησαμε πάλι και άλλο τζιμανι θα μας έρθει.

Είναι ανήμερο πράγμα η ψυχή. Εκεί που η λογική δείχνει τον δρόμο, κάνει πως δε βλέπει. Κι εκεί που ουρλιάζει "μη", κάνει πως δεν ακούει.