Δέκα μέτρα ουρά στο Σ/Μ, ήρθε η άλλη και χώθηκε απ' το πλάι σαν τη βερβερίτσα. Συγγνώμη, λέω, που πάτε; Στο ταμείο, μου λέει. Α οκ, της λέω, γιατί όλοι εμείς εδώ περιμένουμε να πιάσουμε ξαπλώστρα.
Είναι εντυπωσιακό πως όποιος ανακατεύεται με τα σκατά, έχει πάντα την ίδια αυταπάτη. Ότι αυτός μοσχοβολάει και βρωμάνε όλοι οι άλλοι.
Είναι ανήμερο πράγμα η ψυχή. Εκεί που η λογική δείχνει τον δρόμο, κάνει πως δε βλέπει. Κι εκεί που ουρλιάζει "μη", κάνει πως δεν ακούει.
Περίεργα Προσεχω πολυ τη διατροφη μου… Τρωω μονο μαυρο ψωμι… Ή τελος παντων αυτο το χρωμα που παιρνει οταν ειναι γεματο μερεντα!!