Τι ωραίοι αυτοί οι πρωινοί διάλογοι που τους πιάνεις στον ύπνο...Πετάς ένα "Θέλω να μιλήσουμε", σε κοιτάζουν τρομαγμένοι και συμφωνούν σε όλα πριν ακούσουν.

Είναι εντυπωσιακό πως όποιος ανακατεύεται με τα σκατά, έχει πάντα την ίδια αυταπάτη. Ότι αυτός μοσχοβολάει και βρωμάνε όλοι οι άλλοι.

Είναι ανήμερο πράγμα η ψυχή. Εκεί που η λογική δείχνει τον δρόμο, κάνει πως δε βλέπει. Κι εκεί που ουρλιάζει "μη", κάνει πως δεν ακούει.