Πέμπτη 9 Αυγούστου 2018

Είπα στην μάνα μου να φέρει μια σακούλα καλαμακια.
Και μου είπε να σταματήσω τα πάρε δώσε με Αθηναίους.
Πόσο με νοιάζεται ο άχρηστος θέλει να με στείλει θαλασσοπορεία. Βέβαια ο αέρας έχει πάρει μέχρι και τις σκεπές.
όλες οι συζητήσεις με την μάνα μου καταλήγουν πάντα στο ίδιο συμπέρασμα "δεν καταλαβαίνεις, είσαι αντιδραστική, πότε θα τα ξαναβρεις με τον πρώην σου"
Πέφτει πάνω μου η γιαγιά, με πατάει, με χουφτώνει, χαμογελάει, νασουνα 30 χρόνια πιο νέα της λέω, ναι, αν ήμουν σε εσένα θα έπεφτα λέει... Τίμια...
- Αφεντικό, ήρθα για δουλειά.
- Α στο διάλο.
- Το ίδιο λέμε.
Ακούω τους καφέδες που παραγγέλνετε και καταλαβαίνω γιατί εμάς με τους σκετους οι καφετζήδες μας συμπαθούν λίγο περισσότερο.
Έχω και τκν πατέρα μου με ρωτάει τι μπαταρία θέλω για το αμάξι ΧΡΙΣΤΈ ΜΟ ΈΧΟΥΝ ΜΠΑΤΑΡΊΕΣ ΤΑ ΑΜΑΞΙΑ ΤΩΡΑ ΤΟ ΜΑΘΑΙΝΩ
Ειμαι άνθρωπος εξω κοιλια
πιθανόν δε παίρνω άδεια γιατί είμαι παίχτης πολυεργαλείο πέρα από κορόιδο
απ τη μία είναι οι μαλάκες κι απ την άλλη είναι οι κι άλλο πιο μαλάκες που λένε "φίλε τα σκυλιά έχουν αφεντικό εγώ έχω εργοδότη". έλα ορίστε πάρε καραμελιτσα ούζο.
σε παιρνω σε 5 μου πε, μιση ωρα περασε. δεν εννοουσε αυτο ο Αϊνσταιν για τη σχετικοτητα του χρονου μωρομο.
αν ειστε για πανω απο 3 μερες διακοπες μη μου μιλατε καν σας κραταω μουτρα
-Μην κρίνεις εξ ίδιον τα αλλότρια του λέω
- Τι έξι δύο μου λες βρε μωρό μου λέει
Και κάπως έτσι τον σχόλασα κι αυτόν
Και όπως είπε ένας φίλος σήμερα μην αφήνεις αυτό που σε τρώει να χορτάσει
Πήγα να τραβήξω μια φωτογραφία στα σοκάκια στα Χανιά και έπεσα σε παραδοσιακή μονομαχία με σελφοκόνταρα.