Παρασκευή 19 Ιουλίου 2024

ενα κουμπι βρηκα κ θυμηθηκα εκεινο το παραμυθι που διαβαζα μικρη για εναν ραφτη που ειχε μανια να ραβει τα παντα μεχρι που στο τελος δεν ειχε τι αλλο να ραψει κι εραψε τα ματια κ το στομα του,ισως ηταν μια καποια λυσις
Μην κρίνεις για να μην κριθείς...λέω στην ζυγαριά, κουνώντας της επιδεικτικά το δάχτυλο
Κοίτα που πεθάναμε, είμαστε στην κόλαση και μας το κρατάνε για έκπληξη
Χωριό ρε φίλε. Σου λέει η άλλη μην περπατάς στο πεζοδρόμιο μπροστά από το σπίτι μου γιατί αγριεύει το σκυλί. Κατεβαίνεις στο δρόμο κ περνάει ο άλλος με το τρακτέρ, την μπύρα στο χέρι κ μεζεδάκι δίπλα.
Όπου λαλούν πολλοί κοκόροι κράτα μεγάλη κατσαρόλα
- Θέλεις να ανάψουμε το κλιματιστικό; - Ψήνομαι
Οτι δινεις παιρνεις. Οχι ολοι. Οχι παντα.
Οι άλλοι κυνηγιούνται με 40 βαθμούς μέσα στον Πειραιά με τα μηχανάκια γιατί ο ένας είπε τον άλλον μαλάκα. Ενώ ξεκάθαρα είναι και οι δυο.
Από Κυριακή κατρακυλάει η θερμοκρασία στους 36 βαθμούς. Τυλιγμένοι με τις φλοκάτες θα κυκλοφορούμε
Ας πάρω τον ανεμιστήρα μαζί στην παραλία
Πειθαρχία, αυτοπεποίθηση και φρέντο εσπρέσσο μέτριο.
θυμάσαι, δαγκώνεσαι, χαμογελάς. *με αυτή τη σειρά
Πάω σπίτι χωρίς πατέ των γατιών... Αντίο ζωή.
Χωρίς νερό μπορώ, χωρίς εσένα όχι... Ουπς άκυρο. Δεν μπορώ να φτιάξω καφέ χωρίς νερό.
Η άλλη καλημεριζει τον κόσμο,αλλά έχει κλειστά τα σχόλια... Και μαζί,και μόνη... Μην παίρνουμε θάρρος...