Γιώργο ειλικρινά δεν έχω πρόβλημα να κατουράς στη Θάλασσα. Μια μικρή παρατήρηση έχω μόνο, να έχεις μπει τουλάχιστον μέχρι τη μέση στο νερό.
ΑΡΧΕΙΟ · 10 STATUS
Κοιμήθηκα με το κλιματιστικό ανοιχτό, και ξύπνησα γρανίτα.
-Θα βγούμε τελικά?
-ΟΧΙ θα μείνουμε ευρώ.
-Για καφέ λέω βρε ηλίθια.
-Γουστάρεις το γείτονα μωρή;
-Όχι
-Τι όχι; Αφού ήρθε για ζάχαρη και του είπες αν θέλει να περάσει λίγο μέσα σου
– Θα ήθελα μια μπύρα χωρίς αλκοόλ, και από σαλάτες τι έχετε;
– Φύγε.
Η γυναικα μου, μου εφερε το καφε το πρωι και μου εκλεισε το ματι οπως τον αφηνε.
Δεν εχω φοβηθει περισσοτερο στη ζωη μου.
Ερχεται η αλλη σπιτι βλεπει τσιγαρα με κραγιον ποια ηταν εδω ρε μου λεει. Τι ποια ηταν μωρη; Δε μπορω να βαλω κραγιον να κανω ενα τσιγαρο;
– Τι ωρα πιανεις δουλεια ?
– 8:00
– Και τι ωρα ξυπνάς για να πας ?
– 8:30
-Γεια σας. Έχετε κάποιο φάρμακο για την απελπισία;
-Όχι λυπάμαι..αλλά έχουμε ωραιότατα σχοινιά…
Τι να γίνονται εκείνοι οι κοιλιακοί μου;; Χαθήκαμε…