Το πως φτάνεις να θεωρείς κεκτημένο κάτι που δεν σου ανήκει, πραγματικά με ξεπερνά, ιδιαίτερα όταν αφορά ανθρώπους.
ΑΡΧΕΙΟ · 24 STATUS
Σελίδα 1 από 2
Στις μέρες μας 700 εκατομμύρια ήταν τα μεταφορικά
Τον Παλαιολόγο τον ξύπνησε κανείς ή θα τον βρούμε με τα σώβρακα;
Πήγα για τζοκινγκ και σε μια ανηφόρα σταμάτησα περνάει ένας πιτσιρίκας με ποδήλατο κ μου λέει "θεία θα την βγάλεις η να καλεσω ασθενοφόρο;"
Οτι μ'αρέσει είναι ακριβό η παχαίνει η δεν στέλνει μήνυμα
μέχρι να φτάσουμε στα 72 η σύνταξη θα έχει πάει στα 86, μην αγχώνεστε
Στα πάνω ντουλάπια έχω τα μακαρόνια για τον κορονοϊό και στα κάτω για τον πόλεμο.
Με ενημερώνουν απ το κοντρόλ ότι αγοράζοντας 350 μάσκες για τον κορωνοϊό χωρίς να ανήκετε σε ευπαθείς ομάδες, τις στερείτε όντως απ τις ευπαθείς ομάδες
Καφέ στην γιαγιά στο χωριό,σου βγάζει από κουλουράκια μέχρι παστίτσιο γιατί αν δεν βουτήξεις ένα κομμάτι παστίτσιο στον καφέ ρε αδερφέ δεν πάει καλά η μέρα σου.
Κόπηκε το ρεύμα και κυκλοφορώ φορώντας ρόμπα και κρατώντας ένα κερί.
Ίσως συντάξω και μια επιστολή και σας τη στείλω με περιστέρι
Και ενώ η ψυχή σου θέλει να κλάψει εσύ συνεχίζεις να χαμογελάς.
Εάν η καρδιά μου δεν ήξερε να φρενάρει τώρα θα είχε σταματήσει 🤐🤐🤐🤐
Κάποιους σας θεωρούν Κύριους και Κυρίες γιατί έτσι σας αντιμετωπισαμε… να τα λέμε και αυτά ναι;
Σχέση απο απόσταση κάναμε στα 20. Στα 30 τον θελουμε στην ίδια πολυκατοικία να πηγαίνουμε με τις πιτζάμες.
ειπα στον πατερα μου οτι σκεφτομαι να φυγω για το εξωτερικο και ντυθηκε να με παει αεροδρομιο
-ΓΥΡΝΑ ΠΙΣΩ ΔΕΝ ΕΒΗΞΑ ΕΓΩ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΗΛΕΌΡΑΣΗ ΗΤΑΝ!
Γάμος είναι να του λες το ίδιο πράγμα 20 φορές για 10 συνεχόμενες μέρες για να σου πει στο τέλος «πότε μου το είπες αυτό;»
Παντρεύεται ο παιδικός μου φίλος στα 24 και κάπου εδώ ήρθε η ώρα να τραβήξει ο καθένας τον δρόμο του.
-300 εκατομμύρια
-Πολυ κριμα είναι οι άνθρωποι
-400 εκατομμύρια
-Τους ποναει η ψυχή μου
-500 εκατομμύρια
-Ω το καημένο το προσφυγακι
-700 εκατομμύρια
-Ελα δω, αγκαλίτσα
Διαβάζω τις παρενέργειες του φαρμάκου που παίρνω και γράφει ακατάσχετη υπνηλία και πολύ σπάνια θάνατος.
Ας είναι.