Βλέπω Χαρδαλιά και δεν είναι όπως παλιά, τον έχει βαρύνει το μέγεθος της επιτυχίας, σαν τον Βολάνη μετά το Πόσο μου λείπει.

Το χαμόγελο είναι το ίδιο και για τον Μίλτο και για τον Γιάννη.

Αλλά πάντα χαμογελάς πιο πλατιά όταν σκέφτεσαι ποιοι δεν χαμογελάνε για τον Γιάννη :)

Δεν τον χωράει ο νους του Έλληνα τον κορονοϊό.
Έχει πιάσει όλο τον χώρο ο μαρμαρωμένος βασιλιάς, το μάτι, το κρυφό σχολειό και η βροχή τη Μεγάλη Παρασκευή.