-Αύριο κανονίζω συνάντηση με τα παιδιά κατα τις εννιά,θα έρθεις? -Μόλις έκανα μια εγχειρηση στα μάτια ρε -Ε και? -Δεν βλέπω την ώρα να έρθω
-Τι γλυκό παιδάκι,πόσο είναι? -Δύο -Πάρε το μπεγλέρι μου να παίξεις μικρέ -Μη του το δίνεις,μπορεί να το καταπιεί -Δεν πειράζει,έχω κι άλλο
Αδερφέ,εσύ που έγραψες στις δημόσιες τουαλέτες την φράση "βγές Δαίμονα" να ξερεις, η σκέψη μου είναι μαζί σου..
Ο,τι ανασταίνεται πρέπει να είναι κυρίως η ελπίδα. Η ελπίδα ότι τα όνειρα μας χωράνε σε αυτό τον κόσμο και ότι μπορεί κάποια στιγμή να περισσεύει ο πόνος και η αδικία για κάθε άνθρωπο.