Δεν είναι αυτό που σου συμβαίνει.
Είναι το πως το χειρίζεσαι.
-Που θα πας διακοπές;
-Ψιμυθο.
-Μα δεν υπάρχει αυτό.
-Α να γεια σου!
Τι άλλο πρέπει να γίνει για να πάρουν τον πουλο γαμώ το σπίτι τους;
-Έχω το χρωμόσωμα ΠΣ
-Τι είναι αυτό;
-Πεινάω Συνέχεια.
Ακόμα σοκάρομαι με κάποια πράγματα κι αυτό μόνο καλό μπορεί να είναι.
Αύριο θα πάω γυναικολόγο.
Να το δει επιτέλους και κάποιος.
Πάλι δεν έγινε ο 3ος Παγκόσμιος κι εγώ ακύρωσα τις ανταύγειες.
Όλο μαλακίες είστε εδώ μέσα.
Μια χαρά είναι ο καιρός.
Το πολύ πολύ, να πεθάνουμε όλοι.
Τι κοιτάς αγόρι μου;
Πρώτη φορά βλέπεις ναυάγιο να τριγυρνά στην πόλη;
Παγκόσμια ημέρα, πως περνάει έτσι το Σαββατοκύριακο ρε μαλάκα;
Ξέρετε κάτι παιδιά; Κανείς μας δεν είναι τέλειος.
Το θέμα είναι, να ταιριάξουν οι ατέλειες μας.
Παγκόσμια ημέρα αναμονής Σαββατοκύριακου.
Θα το ρίξω στους μπαφους και πολύ άργησα.
Έλα με τη μάνικα και μίλα μου ρουμάνικα.
Από τη συλλογή μου “με την τσίμπλα στο μάτι”.
Χτύπησα με τον δεξί μου αστράγαλο τον αριστερό.
Τόσο στόκος.
Το πρόβλημα ξεκινάει από το ότι μεταφράζετε όπως σας βολεύει αυτά που σας λέμε.
Το πως θα θυμόμαστε τον καθένα, είναι πάντα δική του επιλογή.
Παγκόσμια ημέρα ευτυχίας. Ας κλείσω ένα ραντεβού στην ψυχίατρο.
Νηστεία από τις μαλακίες να κάνετε κι όλα καλά θα πάνε.
Να βγει κάποιος υπεύθυνα να μας πει, για πόσο ακόμα θα μιλάμε μόνοι μας και θα θεωρούμαστε νορμάλ.