@MarinaTs72

Δεν ξέρω αν φταίνε τα εμβόλια, αλλά εγώ φέτος ήρθα στην Κρήτη και βρήκα τον 76χρονο πατέρα μου να φοράει κροκς.

Μας έστειλαν ένα τελάρο κεράσια από την Έδεσσα κι έχω ξυπνήσει στις 2.30 να ετοιμαστώ γιατί κάνουμε σκοπιές όλη νύχτα μπροστά από το ψυγείο και εμένα μου’τυχε το 3-6.

Νομίζω το ότι είμαι προσγειωμένη σ’αυτή τη ζωή το οφείλω στη μάνα μου που κάποτε της είχα πει ‘’νομίζω ότι αυτό το ύφασμα με παχαίνει’’ και μου απάντησε ‘’δεν φταίει το ύφασμα, ο κώλος σου έχει γίνει ΝΑ’’.

Προσφέρθηκε να σκουπίσει εκείνος το μπαλκόνι, λαμπίκο το έκανε, θα βάψει και τα κάγκελα λέει, τώρα περιμένω να δω τι θα μου πει, σίγουρα έχει κάνει χοντρή μαλακία.

Ξύπνησα με αφόρητο πόνο στο αριστερό ισχίο και έχω έρθει στη δουλειά κουτσαίνοντας, έχω την υποψία ότι ο ανθός της νιότης μου μαραίνεται σιγά σιγά.

Κι εκεί που κολυμπάμε του κάνω τη γνωστή ερώτηση ‘’βλέπεις που είναι οι ξαπλώστρες μας’’ και μου λέει ‘’ πίσω από την κωλάρα που στέκεται με το τιγρέ μαγιό’’, τι θέλω και ρωτάω, αφού ξέρω τι πήρα.

Σηκώθηκα τη νύχτα να πάω να πιω νερό και μου’ρθε απότομα μια ζαλάδα, ίσα ίσα πρόλαβα να κρατηθώ από μια μπριζόλα που είχε στο τραπέζι να μην πέσω κάτω.

Προγραμματισμός αδειών στο γραφείο, ο εμφύλιος πόλεμος μόλις ξεκίνησε.

Το μυστικό είναι να λες ένα σκέτο καλημέρα το πρωί, αν κάνεις το λάθος και πεις και ‘’τι κάνεις’’, ετοιμάσου να ακούσεις ένα μονόλογο δυο ωρών με εκπληκτική σκηνοθεσία,σκηνικά και κουστούμια.

Η τύχη λένε είναι τυφλή, στη δική μου περίπτωση, είναι και κουφή και κουτσή.

-Έλα προϊστάμενε, συγνώμη που σε παίρνω πρωί πρωί αλλά θέλω να σε ρωτήσω κάτι σημαντικό.
-Τι θες;
-Να έρθω σήμερα;

-Γιατί ξύπνησες από τις 5;
-Σηκώθηκα πρωί πρωί να μαγειρέψω .
-Μπράβο ρε γυναίκα, τι καλό μας έφτιαξες;
-Αρακά.
-Καλύτερα να κοιμόσουν.

Ζήτησα μια βδομάδα άδεια από τη δουλειά, και από την έκφραση του προϊσταμένου, καλύτερα να του ζητούσα να μου γράψει το σπίτι του.

Μου λέει ο γιος μου ‘’μάνα, γέρασες μου φαίνεται κι εσύ’’.
Θα γράψω όλη την περιουσία στην αδερφή του, σ’αυτόν θα αφήσω το πιάτο που αφήνει στο νεροχύτη μόλις φάει και δεν το βάζει ποτέ στο πλυντήριο.

Μας ανακοίνωσε ο διευθυντής ότι την Παρασκευή μας θέλει όλους να μας μιλήσει, αυτός το λέει σύσκεψη, εγώ το λέω να δούμε πως θα οργανωθούμε για τα αγγούρια που έρχονται με προορισμό τον κώλο μας.

Επειδή δεν θέλω να κρατάω κρυφές τις γνώσεις που έχω αποκτήσει μετά από χρόνια ερευνών, έχω να σας ανακοινώσω ότι στις 3 η ώρα τη νύχτα, το τσιζκέικ είναι πιο νόστιμο.

Μου στέλνει μήνυμα ‘’φάε, θα αργήσω έχω πολλή δουλειά’’, ρωτάς βρε αν πάει μπουκιά κάτω, έχω φάει ήδη.

Όχι μόνο τα χέρια σας, να πλένετε και τις μασχάλες σας.
Πολύ σχολαστικά.

Σηκώνεται το πρωί, τον βλέπω ντύνεται, παρφουμαρίζεται, του λέω που ετοιμάζεσαι να πας, μου λέει πάω για καφέ, και βγήκε στο μπαλκόνι.

Ήρθε χθες ένας καινούργιος στη δουλειά, είναι δεν είναι 23 χρονών, πως σε λένε τον ρωτάω, Μιχαήλ μου απαντάει, λες και είναι μόδιστρος ρε σεις.