Πήγα να σηκώσω το μανίκι της πιτζάμας και έριξα μπουνιά στο σαγόνι μου. Δεν είμαι είδος φτιαγμένο να επιβιώσει σε αυτόν τον πλανήτη.
Πίνω τουλάχιστον 2 λίτρα νερό τη μέρα αφενός για να μείνω ενυδατωμένος και αφετέρου γιατί έχω πράγματα μέσα μου που θέλω να πνίξω.
Πριν ετοιμαστείτε να δώσετε τα πάντα στον άλλον βεβαιωθείτε ότι σας τα ζήτησε πρώτα.
Της άλλης της λέω πάμε για ένα ποτό, τι ποτό μου λέει πάμε να φάμε καμιά πίτσα να γουστάρουμε, παντρεύομαι.
Εμάς που έχουμε μπάκα να μας αγαπάτε λίγο παραπάνω. Δεν ξέρω γιατί αλλά δεν θα σας πέσει και ο κώλος δηλαδή στην τελική.
Συναρπαστικά τα τριάντα, κάθε εβδομάδα και ένα καινούριο σημείο πιασμένο χωρίς λόγο.
Η γενιά μου βασικά δουλεύει για να πληρώνει λογαριασμούς και να πίνει καμιά μπύρα τα Σάββατα.
Δεν φοβάμαι που δεν μπορώ να ερωτευτώ αυτήν την περίοδο. Φοβάμαι οτι έχασα για πάντα τη δύναμη να το κάνω.
Ξεκίνησα μαθήματα καράτε για να δέρνω όσους λένε στο τέλος των διακοπών «Καθε κατεργάρης στον πάγκο του» και «Τα κεφάλια μέσα τώρα».
Δεν είναι όλοι οι άνεργοι τεμπέληδες αλλά υποθέτω αν δεν χρειάστηκε ποτέ να υποστείς την ψυχολογική βία του να μην βρίσκεις αξιοπρεπή δουλειά, είναι πανεύκολο να ξεστομίζεις τέτοιες χοντράδες.
Εμένα πάντως οπότε με έχουν πιάσει στο φιλότιμο με έχουν πιάσει μαλάκα.
Μπορεί όλα τα όμορφα κάποτε να τέλειώνουν αλλά το ίδιο συμβαίνει και με τα άσχημα.
-Ρε δεν μπορώ να θυμηθώ πως λένε ενα τραγούδι.
-Πως πάει;
-Καλά φίλε δόξα τω θεω, εσύ;
Το κίνητρο ενός εργαζόμενου για να αποδώσει στην εργασία του είναι ο αξιοπρεπής μισθός, όχι το «εδώ είμαστε σαν οικογένεια». Οικογένεια έχουμε στα σπίτια μας.
Ερωτευόμαστε όποιον θέλουμε, ζυγίζουμε όσο θέλουμε, φοράμε ό,τι θέλουμε και το καλύτερο είναι ότι δεν θέλουμε τη γνώμη σας.
Παιδιά αμα βάζετε αβατάρ με μοντέλα το ξέρετε οτι δεν είστε εσείς έτσι;
-Ποιο είναι το μεγαλύτερο πράγμα που έχεις κάνει για έναν έρωτα;
-Έφυγα.